Archives

Experience

สวัสดีปี 2561

สวัสดีเอื้อยอ้ายทุกท่านที่ยัง subscribe บล็อกนี้อยู่ครับ คิดว่าอาจจะมีบางท่านแอดฟีดบล็อกนี้ไว้ใน Reader มันก็คงไปโผล่ที่ไหนซักแห่งแน่ๆ 555 แล้วก็ขอสวัสดีปีใหม่ทุกท่านอีกครั้งนะครับ ปีจอโฮ่งๆ พุทธศักราช 2561 หรือคริสตศักราช 2018 หรือ รัตนโกสินทร์ที่ 237 หรือ (พอแล้ว!)  ปีนี้ขอให้มีความสุขมากๆ กันถ้วนนะครับ 🙂

โอ้โห… พอเหลือบไปมองตัวเลข post ในบล็อกแล้วก็พบว่า ไม่ได้เข้ามาเขียน 1 ปีเต็มๆ … วดฟฟฟฟฟ ก็ไม่ได้หายไปไหนมาหรอกครับ งานมันเยอะ แล้วก็จัดการตัวเองไม่ได้เลยปีที่แล้ว เละเทะสุดๆ ถ้าใครแว๊บๆ เข้ามาเมื่อปีก่อนก็จะเห็นว่าบล็อกมันเละๆ ซักพักมันก็เปลี่ยนธีมอีกละ ซักพักมันก็มีบทความประหลาดๆ มาจากไหนวะ นั้นแหละครับ… ความสันดานเสียของผมเอง แบบ เอ้ะ เข้ามาละ แก้ๆ ไม่ทำแม่งละ ปิดจอ พอเปิดมาใหม่ จะแก้ธีมใหม่ ไม่เอาละ พอ อยู่เงี๊ยะ! ปีที่แล้วบล็อกก็เลยตายห่าสนิทไปเลย ฮืออ

No Comments
Other

สองพันห้าร้อยห้าสิบหก (๒๕๕๖)

เหลือเวลาอีกไม่กี่ชั่วโมง (จากที่เขียน) ก็จะเป็นปีใหม่ตามสากลโลกละ ตั้งแต่ขึ้นปี 1 ก็คิดว่าชีวิตในช่วงข้ามปีเก่ากับใหม่ของข้าพเจ้าก็ไม่ได้มีความหวือหวาเหมือนแต่ก่อน ส่วนใหญ่ไม่อยู่บ้านเล่นคอมข้ามปีก็โดนครอบครัวลากไปเที่ยวแล้วไปจบที่บ้านย่าเสมอ ซึ่งปีนี้ก็เช่นกัน… เขียนบล็อกอยู่ที่บ้านย่าด้วย AIS 3G (น้ำตาจะไหล ของเค้าดีจริงๆ T^T) ซึ่งมันก็ซ้ำไปซ้ำมาแบบนี้แหละ ก็หวังใจว่าปีใหม่ต่อๆ ไปจะได้เปลี่ยนมุมมองตามชีวิตที่อยากจะทำกับเค้าซักที อยากไปกระโดดข้ามปีที่ลาว หรือไปหนาวข้ามปีที่ดอยไหนซักแห่ง

คนอื่นอาจจะเขียน Year In Review ของแต่ละคนไปละว่าที่ผ่านมาเขาทำอะไรบ้าง สำหรับของเราก็รอไปก่อนนะ พอดีอยากลองฝีมือทำเว็บเจ๋งๆ ซักหน่อย คาดว่าไม่เกินอาทิตย์นี้จะเสร็จ แต่ก็สรุปเป็นคำพูดหน่อยนึงก็ได้ว่า “ปีมหาโหด” ทั้งปีได้พักแบบเที่ยวจริงๆ ไม่กี่ครั้งเองมั้ง ทำ Senior Project กับฝึกงานนี่ก็จะไม่มีแรงละ (อ่านบันทึกเด็กฝึกงานได้ที่นี่) แถมเป็นปีที่เคราะห์ซ้ำกรรมซัดแบบเต็มสตรีมมาก หลังตรุษจีนแก้งชงปั๊บ ป่วยแบบจะตายเลย (สาระเลยนะ มีวันนึงตัวร้อนแบบจะระเบิดอะ นอนบนเตียงไมาได้เลย เหงื่อออกแฉะไปหมด) กลางปีมรสุมโปรเจค ก่อนฝึกงานรถล้มเย็บไป 3 เข็ม นะ…

พอเราผ่านพ้นเรื่องเรียนมาตามที่พ่อแม่คาดหวังไว้ให้มีวิชาชีพติดตัว หลายคนอาจจะแบบ เฮ้ย! จบแล้ว สบายแล้ว หางานทำได้แล้วสิ สำหรับเรานะ ชีวิตหลังเรียนจบสิ ลำบากกว่าเรียนอีก ไหนต้องตั้งหลักให้ดีว่าจะเริ่มทำงานยังไง หรือจะเรียนต่อมั้ย พอเข้าสู่ช่วงคาบเกี่ยวระหว่างผู้ใหญ่กับวัยรุ่นตอนท้ายก็ต้องคิดอีกว่าจะวางแผนชีวิตยังไงให้ไม่เหนื่อยตอนแก่ เห็นมั้ยหละ เรียนจบแล้วไม่ใช่ว่าสบายเลยนะพวกเจ้าเอ๋ย

เริ่มต้นปีหน้าเลยเป็นฤกษ์งามยามดีที่จะได้พักกับเค้าซักดี ก็เลยว่าจะใช้เวลาของเดือนมกราคมพักให้เต็มที่ คือตอนนี้วางแผนเริ่มหางานทำในกรุงเทพยากมากกกกก สถานการณ์บ้านเมืองมันทำให้เราพลอยลำบากไปซะงั้น T_T นั่นแหละ เดี๋ยวขอพักก่อนแล้ว ค่อยเริ่มออกหางานใหม่ตอนเดือนกุมภาพันธ์ละกัน (ส่วนบริษัทชื่อดังย่านอโศกที่ไปสัมภาษณ์มานั่น ไม่เอาละ -*-) แล้วก็จะเริ่มต้นใช้ชีวิตเป็นคนทำงานซักที แล้วจะฟิตหุ่นให้ดีกว่านี้ เห็นพุงตัวเองกับสภาพหน้าอันปรุประแล้วก็ได้แต่ยืนไว้อาลัยสามวิ แล้วก็จัดการชีวิตให้ดีขึ้น ที่แน่ๆ ต้องเป็นมนุษย์ผู้เซฟมันนี่ให้ได้ อยากเก็บเงินให้ได้ซักก้อนแล้วเอาไปซื้อของที่อยากได้ เครื่องเกมเอย เที่ยวเอย ซ่อมบ้านให้พ่อกับแม่เอย อุวะฮ่าฮ่า (ได้แต่มโนไปเอง orz)


ปีหน้าก็ขออวยพรให้ตัวเองและผู้อ่านบล็อกกิ๊กก๊อกของผมทุกๆ ท่านให้มีความสุข แข็งแรง คิดอะไรได้ยังงั้น เรื่องร้ายในปีเก่าหนักหนาแค่ไหน ขอให้ปีใหม่นี้ดีขึ้น ดีขึ้น ดีขึ้นไปอีก หมดเคราะห์ หมดโศก หมดโรค หมดภัย สรรพเคราะห์ เสียดจัญไร วิวัญชัยเย~ (เดี๋ยวๆ ผิดละ) ยังไงก็ขอบคุณที่ติดตามอ่านบล็อกนี้กันมาโดยตลอดนะครับ ปีหน้าสัญญาว่าจะเขียนให้เยอะกว่าเดิมละ ที่เขียนน้อยไม่ใช่อะไรหรอก ขี้เกียจ 5555 ก็ว่าจะยำหมดเลยนะ ทั้งเรื่องเทคนิคการเขียนโปรแกรม เรื่องทั่วไป หรือจะบ่นอะไรเดี๋ยวจะมาเขียนเยอะๆ เป็นการเตือนความจำให้ตัวเองในระดับหนึ่งด้วย ที่สำคัญ แนวเขียนของผมก็จะยังงี้แหละ มั่วไป วนมา สาระน้อยมาก 555 ยังไงก็ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอีกครั้งนึงนะครับ

วั ดี ปี ม่ :  

No Comments